werk voor moeders!

www.werkvoormoeders.tk

Je moet ergens beginnen en zo begon ik bij het creëren van een plek op internet voor het volgende ideaal:

Moeders die weer aan het werk gaan zonder daarbij gescheiden te hoeven worden van hun kinderen.

Ik zou een aanzet willen geven voor de discussie over zorgende moeders aan het werk, waarbij het uiteindelijke doel is om bedrijven die het aandurven om moeders met hun kinderen op de werkvloer te accepteren in contact te laten komen met moeders die graag zelf voor hun kind blijven zorgen als ze weer aan het werk gaan.

Mijn droom is dat de vrouw die moeder is geworden niet meer hoeft te kiezen tussen verschillende delen van zichzelf, tussen het volledig zelf zorgen voor haar kind of het participeren op de arbeidsmarkt, tussen het opzeggen van haar baan of het overdag tijdens haar werk gescheiden worden van haar kind. Een onmogelijke keuze, die een moeder in beide gevallen het gevoel kan geven een deel van zichzelf te moeten opgeven. Beide opties vragen volgens mij een groot offer van een moeder.

Deze offers kunnen voor een vrouw als een zwaard van Damocles boven de idylle van de wens ooit moeder te worden hangen. Want ook het meestal gekozen compromis: de deeltijdbaan houdt deze onmogelijke keuze in, en verdeelt de pijn over beide terreinen: in het werk moet men bepaalde ambities laten gaan, en een deel van de zorg moet worden uitbesteed. Zijn die offers onvermijdelijk? (En is dat waarom vrouwen heden ten dage het moederschap zo lang uitstellen?)

De hedendaagse vrouw is misschien geëmancipeerd te noemen, voor de vrouw die moeder wordt is er volgens mij nog een hoop werk aan de winkel.
Is het niet hoog tijd voor de emancipatie van de moeder? Zou het niet goed zijn als moeder en kind tezamen meer zullen worden geaccepteerd in het maatschappelijk leven? Daarmee bedoel ik niet alleen de werkvloer, maar ook in de opera, in restaurants en elders waar kinderen nu nog lang niet altijd welkom zijn als onderdeel van het leven? Kunnen in plaats van aparte borstvoedingscafés die de kop op duiken niet alle cafébezoekers moeder en haar borstgevoede kind accepteren als de natuurlijkste zaak van de wereld, waar natuurlijk geen aanstoot aan wordt genomen? Kunnen we niet het gehuil en gebabbel in de concertzaal verwelkomen, in plaats van de kinderen achter de voordeur te houden ver van onze volwassen bezigheden?

Als ideaal willen moeders de opheffing van de scheiding tussen zorg en werk misschien wel omarmen, men (waaronder ook de moeders!) ziet wel een hoop praktische bezwaren. Ik heb tot nu toe niets kunnen vinden over een dergelijk concept in praktijk gebracht in Nederland. Op internet is wel te lezen over het Amerikaanse Parenting in the Workplace Institute, dat moeders ondersteunt bij het introduceren van een ‘babies-at-work-program’ bij hun werkgever, zodat moeders het eerste half jaar niet gescheiden hoeven te worden van hun jonge kindje en daardoor weer eerder aan de slag willen en kunnen.

De meeste moeders die ik spreek verwachten echter niet nog aan werk toe te komen met de kinderen om zich heen. Is de zorg inderdaad zo intensief dat er niets naast te doen valt? Varieert de intensiteit van de zorg nog met de leeftijd van het kind? Welke methoden en middelen zijn er te bedenken waarmee de zorg meer en passent gebeurt zoals bijvoorbeeld de draagdoek? Als er op een dag wel wat uren over blijven waarin de moeder haar handen vrij heeft, hoeveel uren op een dag zouden dit zijn?

Wat zijn de grootste praktische bezwaren van zorgen op het werk? Zijn deze bezwaren onoverkomelijk? In welke beroepen is het goed denkbaar dat een moeder voor haar kind zorgt terwijl ze werkt? In welke beroepen ligt dit lastiger? Wat zijn te noemen facilitaire voorwaarden om moeder met kind te kunnen verwelkomen op de werkvloer?

Zijn er nog andere arbeidsvoorwaarden die organisaties kunnen aangrijpen om nu al meer aandacht te tonen voor moeder en kind? Wordt bijvoorbeeld de mogelijkheid om thuis te werken al voldoende toegestaan en benut?

Ik nodig u uit om mee te denken over alle genoemde vragen en vragen die het onderwerp verder oproept via reacties op deze weblog.